Aktualności

18.10.2017

Wzrost płac

 

W branży budowlanej w Niemczech płaca minimalna wzrośnie od 2018 roku do 15,20 euro za godzinę.

To skutek kompromisu, jaki wynegocjował związek zawodowy IG Bau.

 

"Negocjacjom groziło wielokrotnie fiasko. W przypadku braku porozumienia, od 1 stycznia 2018 roku płaca minimalna spadłaby do 8,84 euro" - powiedział główny negocjator strony związkowej Dietmar Schaefers.

 

Po zmianach robotnicy zatrudnieni w pracach pomocniczych otrzymają 12,20 euro za godzinę, a robotnicy wykwalifikowani na zachodzie Niemiec - 15,20 euro za godzinę.

 

Dziennik "Frankfurter Allgemeine Zeitung" zwraca uwagę, że związkowcom nie udało się przeforsować podwyżki dla budowlańców na wschodzie Niemiec.

 

Wynegocjowane podwyżki obowiązywać będą u tych pracodawców, którzy nie są zrzeszeni w organizacjach branżowych. Firmy, które do nich należą, płacą wyższe wynagrodzenia, co wynika z umów taryfowych. Robotnicy wykwalifikowani na zachodzie kraju otrzymują 19,51 euro za godzinę i 18,15 euro za godzinę we wschodniej części Niemiec.

18.10.2017

 

Red. Stanisław Michałkiewicz
"Stosunki polsko-niemieckie AD 2017"

(wykład oraz odpowiedzi na zadane z sali pytania)

 

Źródło: youtube.com

13.10.2017

 

Jesień

 

a mnie się cni...

(js)

Niemiecka premiera filmu

„Historia Ireny Sendlerowej

1910-2008“
w reżyserii Andrzeja Wolfa

 

W czwartek, 12 października 2017, o godz. 19:00,

w Monopol Kino, (Schleißheimer Str. 127, 80797 München)

będzie miała miejsce niemiecka premiera filmu „Historia Ireny Sendlerowej“ a bezpośrednio potem odbędzie się najprawdopodobniej bardzo interesująca dyskusja.

 

Program tego wieczoru przedstawia się następująco:

  • 19:00 – 19:10 Powitanie przez Pana Andrzeja Osiaka, Konsula Generalnego RP w Monachium
  • 19:10 – 19:40 Pokaz Filmu „Historia Ireny Sendlerowej“ (reż. Andrzej Wolf)
  • 19:45 – 21:00  Dyskusję będzie moderowała Pani dr Andrea Löw, Wicedyrektor Centrum Studiów nad Holokaustem, Instytut Historyczny w Monachium, współautorka książki "Juden in Krakau unter deutscher Besatzung. 1939-1945". 

 

Głównymi dyskutantami będą: Pan Andrzej Wolf, Pan Dr Mateusz Szpytma, zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej oraz Pan Prof. Götz Aly. którego nie było łatwo namówić na publiczną dyskusję.

 

Przypomnijmy. Profesor Götz Aly jest autorem książki, która wywołała przed kilku laty światową burzę. W niewielu bowiem książkach poświęconych III Rzeszy autor postawił i udowodnił bulwersującą tezę, iż z rabunkowej polityki, jaką nazistowski reżim prowadził na zajętych przez siebie terenach, skorzystali materialnie niemal wszyscy Niemcy.
 

I właśnie to, że Hitler przekupił swoich rodaków, spowodowało, iż naziści (narodowi socjaliści!) niemal do upadku III Rzeszy cieszyli się autentycznym poparciem.

 

Profesor Götz Aly w swojej bogato udokumentowanej książce przekonywująco udowodnił, że to właśnie na grabieży, najpierw niemieckich Żydów a potem kolejnych narodów, zbudowana została potęga gospodarcza Niemiec.

 

Kiedy czytamy o dobrach, jakie feldfebel Heinrich Böll, powojenny noblista i lewicowe sumienie Republiki Federalnej, wysyłał z okupowanej Francji, przestajemy się dziwić, że niemieckich żołnierzy nazywano tam doryphors czyli stonką. A dodajmy, że okupacja Francji uchodziła jeszcze, i taką w rzeczy samej była (!), za w miarę cywilizowaną.

 

"Jeśli ktoś nie chce mówić o korzyściach, jakie odniosły miliony zwykłych Niemców, nie powinien zabierać głosu na temat narodowego socjalizmu i Holocaustu" - konkluduje swą książkę Profesor Götz Aly.

 

(Götz Aly: "Hitlers Volksstaat", Fischer Verlag GmbH, Frankfurt am Main 2005, 472 strony; polskie wydanie: "Państwo Hitlera", FINNA, Gdańsk 2006.)

- Szkoda, że w polskim tłumaczeniu księżki opuszczono przymiotnik "ludowe"...  

 

A oto krótkie notki o trzech głównych dyskutantach:

 

Dr Mateusz Szpytma, zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Historyk i muzealnik, zaangażowany w badanie zbrodni w Markowe, był współtwórcą Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej i dyrektorem tej placówki;

 

Prof. Götz Aly, wybitny niemiecki historyk, dziennikarz, specjalista ds. antysemityzmu XIX i XX wieku. Był jednym z pierwszych redaktorów założonego w 1978 roku dziennika „Die Tageszeitung”. W latach 1997–2001 był szefem działu opinii w „Berliner Tageszeitung”. Autor licznych książek na temat narodowego socjalizmu w tym głośnej „Państwo Hitlera” (niem. Hitlers Volksstaat), w której m.in. udowadnia, że w latach 1939–1945 III Rzesza uzyskała równowartość minimum 2 bilionów euro z grabieży krajów okupowanych;

 

Andrzej Wolf, reżyser, producent, scenarzysta i operator filmowo-telewizyjny. Ukończył Wydział Operatorski PWSFTviT w Łodzi. W 2006 r. został uhonorowany Offskarem za całkokształt twórczości. „Historia Ireny Sendlerowej” została uhonorowana Nagrodą Specjalną Warszawskiej Gminy Wyznaniowej Żydowskiej na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym "Żydowskie Motywy".

 

A teraz krótka informacja o filmie:

Wyreżyserowany przez Andrzeja Wolfa dokument "Historia Ireny Sendlerowej" o życiu bohaterki, Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata, która podczas II wojny światowej jako szefowa wydziału dziecięcego "Żegoty" i uratowała 2,5 tys. dzieci żydowskich, wywożąc je z warszawskiego getta, ukrywając w polskich rodzinach, w sierocińcach i klasztorach.

 

Film bazuje na wywiadach reżysera z Ireną Sendlerową z ostatnich lat jej życia. Bohaterka i reżyser zaprzyjaźnili się.

 

Dzięki temu – jak przyznaje twórca filmu – wybitna działaczka charytatywna i społeczna otworzyła się przed kamerą po raz ostatni. Z dziewięciu godzin nagrań Andrzej Wolf stworzył 27 minutowy, krótkometrażowy dokument, przeplatany niemymi scenkami inscenizowanymi. To zapis wstrząsającej historii życia i śmierci Żydów w getcie. Ukazuje rozpaczliwe próby ratowania przynajmniej części z tych, którzy – według terroru hitlerowskiego – musieli umrzeć – tak "Historię Ireny Sendlerowej" opisuje WSF. Muzykę do filmu skomponował Michał Lorenc a część materiałów filmowych pochodzi z archiwum Stevena Spielberga.

 

W tym miejscu warto też przypomnieć, iż wczoraj przypadała 75. rocznica powołania Tymczasowego Komitetu Pomocy Żydom, polskiej organizacji podziemnej przekształconej w grudniu 1942 roku w Radę Pomocy Żydom (ŻEGOTĘ) - organizację humanitarną, która - będąc organem polskiego rządu na uchodźstwie - jako jedyna na świecie w latach 1942-1945 w sposób instytucjonalny organizowała pomoc dla Żydów prześladowanych i eksterminowanych przez Niemców.

 

Warto ten fakt przypominać wszystkim tym, którzy próbują przekonywać, że Polacy są współodpowiedzialni za Holocaust.

 

Warto też przypomnieć, że tylko w Polsce niemieccy okupanci wprowadzili prawo, które przewidywało karę śmierci dla osób ukrywających Żydów. Głównie z tego powodu znalezienie schronienia dla nich nie było zadaniem łatwym. Aby skoordynować i usprawnić działania, których celem miało być ratowanie Żydów z Holocaustu, polski rząd na uchodźstwie zdecydował się powołać Radę Pomocy Żydom - organizację humanitarną, która jako jedyna na świecie w latach 1942-1945 w sposób instytucjonalny organizowała pomoc dla Żydów prześladowanych i eksterminowanych przez Niemców.

 

ŻEGOTA, bo tak w konspiracji nazywano Radę Pomocy Żydom, zajmowała się m.in. ratowaniem przed śmiercią żydowskich dzieci. Członkowie tej organizacji zajmowali się szukaniem polskich rodzin, domów dziecka czy placówek opiekuńczych, które były w stanie ukryć u siebie żydowskie dzieci oraz załatwiały środki potrzebne na ich utrzymanie.

 

Warto odnotować, że w samej tylko Warszawie referat dziecięcy ŻEGOTY, kierowany od jesieni 1943 przez Irenę Sendlerową, udzielił pomocy ok. 2500 żydowskim dzieciom z warszawskiego getta. Około 1300 znalazło pomoc w polskich rodzinach, ok. 500 w zakładach prowadzonych przez zgromadzenia zakonne, ok. 500 w zakładach Rady Głównej Opiekuńczej, ok. 200 w Pogotowiu Opiekuńczym Miejskim w Domu ks. Boduena, a ok. 100 nastolatków w wieku 15-16 lat trafiło do polskiej partyzantki.

 

Co więcej, członkowie ŻEGOTY - we współpracy ze wspólnotami zakonnymi (między innymi marianami i urszulankami), zaopatrywali Żydów w katolickie metryki chrztu, które pomagały im ocaleć.

 

Dzisiejsze szacunki mówią, iż w ten sposób wydano Żydom około 60 tys. fałszywych dokumentów, które mogły im pomóc przetrwać czas niemieckiego terroru.

 

Mimo, iż ŻEGOTA była fenomenem na skalę świata (żadne inne państwo nie zdecydowało się powołać podobnej instytucji) i uratowała w niezwykle ciężkich warunkach (za pomoc groziła kara śmierci) dziesiątki tysięcy istnień ludzkich, to po wojnie znaleźli się "eksperci" i "historycy", którzy twierdzili, że zorganizowany przez Niemców Holocaust nie byłby możliwy, gdyby nie postawa Polaków...

 

 

- Projekcja filmu i całe spotkanie odbędzie się przy wsparciu Instytutu Pamięci Narodowej.

 

(js)

Ostatnia aktualizacja nastąpiła 19.10.2017 r.

w rubrykach:

"Aktualności"

oraz

"Z notatnika redagującego - Jerzego Sonnewenda".

Impressum

 

POLONIK MONACHIJSKI - niezależne czasopismo służy działaniu na rzecz wzajemnego zrozumienia Niemców i Polaków. 

Die unabhängige Zeitschrift dient der Förderung deutsch-polnischer Verständigung.

 

W formie papierowej wychodzi od grudnia 1986 roku a jako witryna internetowa istnieje od 2002 roku (z przerwą w 2015 roku).

 

Wydawane jest własnym sumptem redaktora naczelnego i ani nie zamieszcza reklam ani nie prowadzi z tego tytułu żadnej innej działalności zarobkowej.

 

Redaguje:

Dr Jerzy Sonnewend

 

Adres redakcji:

Dr Jerzy Sonnewend

Curd-Jürgens-Str. 2
D-81739 München

Tel.: +49 089 6257162

E-Mail: jerzy.sonnewend@polonikmonachijski.de

Ilość gości, którzy od 20.01.2016 roku odwiedzili tę stronę, pokazuje poniższy licznik:

Druckversion Druckversion | Sitemap
© Jerzy Sonnewend