W styczniu 2009 roku zmarł Jacek Machniewicz. Podczas II wojny światowej bohaterski żołnierz polskiego podziemia niepodległościowego, po wojnie – przez wiele lat – ofiarny i ceniony pracownik Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa.

Jacek Machniewicz urodził się 7 grudnia 1921 roku we Lwowie. Tam też ukończył słynny Korpus Kadetόw, specjalną szkołę przygotowującą młodzież do oficerskiej służby w szeregach Wojska Polskiego. Po wybuchu wojny, we wrześniu 1939 roku, Machniewicz bierze udział w obronie Lwowa. Już od listopada włącza się w działalność konspiracyjną. Początkowo w Służbie Zwycięstwu Polski, następnie w Związku Walki Zbrojnej, przemianowanej pόźniej na Armię Krajową (AK). Zostaje kurierem Oddziału II (wywiad Komendy Głόwnej) na Ukrainę. Wyrόżnia się odwagą i nieprzeciętną sprawnością. Posługuje się pseudonimem „Kostek”, występuje też jako Johann Raschke.

W styczniu 1943 roku, w ramach zakrojonej na dużą skalę akcji Gestapo, Jacek Machniewicz zostaje niespodziewanie aresztowany. Przez 13 miesięcy jest przesłuchiwany i torturowany.

Represje obejmują całą jego rodzinę. Matka umiera w więzieniu we Lwowie, ojciec zostaje zamordowany w Oświęcimiu. Przeżyje tylko brat, Andrzej, szczęśliwie uwolniony ze szpitala więziennego, w czasie niezwiązanej z jego osobą akcji AK.

Jacka Machniewicza więziono aż w czterech obozach koncentracyjnych. Wytrzymał. Po wyzwoleniu przez wojska amerykańskie pojechał do Włoch, by w lipcu 1945 roku wstąpić do II Korpusu generała Władysława Andersa. Służył w 5 Kresowej Dywizji Piechoty. Ukończył podchorążόwkę, działał w teatrze dywizyjnym. Po demobilizacji pracował w Londynie.

Nowy etap w życiu Jacka Machniewicza rozpoczął się w marcu 1952 roku. Zatrudniony w Radio Wolna Europa w Monachium został asystentem reżysera polskich programόw, a później reżyserem w dziale realizacji. W roku 1956 wyjechał do Paryża, by objąć podobne stanowisko w tamtejszym biurze RWE. Redagował także programy kulturalne, przeprowadzał wywiady z wybitnymi osobistościami oraz znanymi postaciami światowego kina i teatru.

W roku 1957 Jacek Machniewicz ożenił się z Polką, Weroniką Bell, z domu Ignatowicz, znaną w Paryżu piosenkarką, występującą na deskach najpopularniejszego tam wόwczas teatru rewiowego. Wcześniej, podczas kampanii we Włoszech, Weronika Bell śpiewała w teatrze wojskowym dla żołnierzy II Korpusu generała Andersa, zdobywając wśrόd nich wielkie uznanie i popularność.

W roku 1968 Jacek Machniewicz powrόcił do Monachium. Nadal pracował jako reżyser w dziale realizacji, działał w radzie zakładowej RWE. W lutym 1982 roku przeszedł na wcześniejszą emeryturę. Ostatnie lata swego życia spędził samotnie, jako wdowiec. Ukochana żona zmarła 8 lat wcześniej.  

Jacek Machniewicz zmarł w styczniu 2009 roku, we własnym domku, na hiszpańskiej wyspie Formenterze.

Msza w intencji Zmarłego odbędzie się 15 lutego, w monachijskim kościele św. Jόzefa, o godz. 12.00

 
Informacje o Jacku Machniewiczu zebrał i udostępnił Lechosław Gawlikowski - b. wiecedyrektor RP RWE.