14 stycznia 2009 roku zmarł Janusz Urbanowicz.

Janusz Urbanowicz urodził się 14 stycznia 1934 roku w Nowej Wilejce (dzielnica Wilna). Po wojnie został przesiedlony do Gdańska. Był kapitanem Marynarki Wojennej, z ktόrej zwolniono go ze względu na zły stan zdrowia. Tak przynajmniej brzmi oficjalna wersja. Można sądzić, że w grę wchodziły rόwnież, nie zawsze zgodne z oficjalnymi, poglądy Janusza Urbanowicza, ktόry za ich głoszenie - już w wieku 14 lat - zapoznał się z komunistycznym więzieniem.
W Gdańsku działał w założonym w 1977 roku przez środowiska niepodległościowe Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO), organizacji stawiającej sobie za cel wymuszenie na komunistycznej władzy przestrzegania ratyfikowanych przez PRL Międzynarodowych Paktόw Praw Człowieka i Obywatela.
Od stycznia 1980 roku uchodźca polityczny w Niemczech. W latach 1980–1994 pracował w niezwykle ważnym Dziale Badań i Analiz Radia Wolna Europa.
Aktywny działacz społeczny i niepodległościowy. Był członkiem Komitetu Głόwnego Polskiej Partii Socjalistycznej, największej siły politycznej wspierającej rezydujący w Londynie Polski Rząd na Uchodźstwie. Z ramienia tego rządu pełnił funkcję Pełnomocnika Skarbu Narodowego na Bawarię, z zadaniem zbierania środków pieniężnych przeznaczonych na fukcjonowanie polskich władz na emigracji i pomoc dla ośrodkόw opozycyjnych w kraju. Był także członkiem Zjednoczenia Polskich Uchodźcόw (ZPU).
Jeden z założycieli i pierwszy przewodniczący, powstałej w 1983 roku, niepodległościowej organizacji Solidarność Wolnych Polakόw w Bawarii. Działalność organizacji skierowana była na pomoc dla kraju, spełniając jednocześnie rolę informatora o sytuacji w zniewolonej Polsce. Solidarność Wolnych Polakόw w Bawarii – jako jedyna z południowych Niemiec – wchodziła w skład Conference of Solidarity Support Organizations (CSSO), czyli Porozumienia Organizacji Popierających NSZZ Solidarność. CCSO zajmowało się głόwnie bezpośrednim wspieraniem Podziemia Solidarności.
Po przejściu na emeryturę Janusz Urbanowicz pozostał w Monachium.
Z racji swej wcześniejszej służby w Marynarce Wojennej, opozycyjnej działalności w PRL, jak rόwnież pracy w Dziale Badań i Analiz Radia Wolna Europa, posiadał on ogromną wiedzę na temat wojskowości, aparatu represji i antakomunistycznej opozycji. Niestety - choć lubił opowiadać -  nie mόgł się nią dzielić z szerszym gronem odbiorcόw ze względu na trapiące go choroby.

Był wielkim patriotą i cenionym kolegą.

Zmarł w Monachium 14 stycznia 2009 roku, dokładnie w 75 rocznicę swych urodzin.